Επιτέλους Λονδίνο

Αργά το πρωί, ξεκινήσαμε για τον σταθμό των τρένων του Chelmsford, όπου εφοδιαστήκαμε με τα πολύ πρακτικά all day tour tickets, ώστε να γυρίσουμε όλο το Λονδίνω χωρίς να αγοράζουμε συνεχώς εισητήρια.





Πρώτη στάση Oxford Circus, η περίφημη Oxford street απλώνόταν στα πόδια μας, έτοιμη να ανακαλύψουμε τα μαγαζιά της. Πρώτο μαγαζί, το Apple Store :)



Δεύτερο το BOSE, ηχεία για ακριβά γούστα και υψηλές απαιτήσεις.



Παρακάτω συνεχιζόταν η αγοραστική μανιά με, Ζάρες, μάρες, χαζομάρες και άλλα μαζιά υψηλής ένδυσης. Πιό κάτω συναντήσαμε μιά πλατεία με ένα γεμάτο τουρίστες άγαλμα και στο φόντο γιγαντοοθόνες με διαφημήσεις. Κάπου εκεί η πείνα μας παρέσειρε στο απέναντι KFC (κοτόπουλα μεταλαγμένα), και φάγαμε το φαγητό της ημέρας.











Περάσαμε το πάρκο μπροστά απο τα βασιλικά ανάκτορα, και μετά απο πολλά σκιουράκια, παπάκια, περιστεράκια και ποντικάκια φτάσαμε στο Ty-Bakingham Palace.












Επόμενη στάση ένα μεγάλο ρολόϊ, που συμβολίζει την εθνική ιδιότητα των άγγλων, να είναι ακριβείς με το χρόνο. BigBen!







Λίγο παραπέρα μας βρήκε ο ποταμός Τάμεσης, και μας χάρισε την θέα του προς την πόλη και το Millenium Eye (την μεγάλη ρόδα).



Επόμενος σταθμός η ρόδα, αλλά λίγο πρίν μπείκαμε σε ένα ουφάδικο, γεμάτο ούφο άγγλους και δύο έλληνες. Η φωτογραφία δίχνει τη χαρά του Π.





Εκέι πιό πέρα, δίπλα στη ρόδα είχε έκθεση του Dali, και εθέματα απο το μουσείο της Μαντάμ Τισσό.





Περάσαμε την γέφυρα και φτάσαμε στην πλατεία της εθνικής πινακοθήκης, όπου και ξαποστάσαμε πάνω σε ένα μνημείο, δίπλα στα μεγάλα λιοντάρια.



Μετά τρένο και νάνι. Επιπλέον ο Π έχασε το εισητήριο μόλις πριν την έξοδο και δεν ήξερε τι να κάνει. Σαν βρεμένη γάτα ήταν, ευτυχώς που δεν είχε ψάξει καλά τις τσέπες του την πρώτη φορά, έτσι την δεύτερη το βρίκε. Κοψοχολιές.