Η παρέα μεγαλώνει και η εκδρομή τελειώνει
Ένα τηλεφώνημα με ξύπνησε απο τον απαλό ονειρεμένο ύπνο μου, στο πόρτμπαγκάζ στις 7΄30 το πρωί για να πάμε να παραλάβουμε την Αλεξανδρίτα και την Ηρουλίτα που μόλις είχαν φτάσει στη Γρανάδα απο το βραδυνό ταξίδι τους απο την Βαλένθια. Δεν είχε υψωθεί ο ήλιος πάνω απο τον ορίζοντα και είχαμε ήδη φτάσει στο Λα Αλάμπρα, για να αγοράσουμε τα εισητήριά μας. Η ουρά ήταν πολύ μεγάλη (όχι μεγαλύτερη απο το Paradiso Club), αλλά τελικά δεν χρειάστηκε να περιμένουμε γιατί αγοράσαμε τα εισητήριά μας με πιστωτική απο αυτόματο μηχάνημα.
La Alhambra !!
Ένας λόφος περιφραγμένος απο ψηλά πέτρινα τείχη πάνω απο το κέντρο της Γρανάδα, γεμάτος περίτεχνους κήπους και παλάτια σαν στολίδια. Τα σχόλια είναι περιτά (και βαρετά να τα γράφεις στο blog έχω και μια εκδρομή να ολοκληρώσω), δείτε τις φωτός είναι πιό εύκολο :)
Κατα το μεσημεράκι που τελειώσαμε την Αλάμπρα, φύγαμε στην πόλη για φαγητό,βόλτα, ψώνια, σουβενίρ, μενίρ και τέτοια.
Το απόγεμα είχε πλησιάσει και έπρεπε να βρούμε κατάλυμα για το βράδυ μιας και το ξενοδοχείο μας δεν θα μας επετρεπε να κοιμηθούμε, οπότε και πήραμε τον τιμοκατάλογο των ξενοδοχείο που είχαμε προμηθευτεί την προηγούμενη μέρα και ξεκινήσαμε τα τηλεφωνήματα. Τελικά καταλήξαμε σε ένα και μέχρι να βρούμε να παρκάρουμε πέρασε μια ώρα, και ένα χιλιόμετρο μακρυά απο το πανδοχείο.
Το πανδοχείο τελικά ήταν ένα σπίτι με δύο δωμάτια επιπλέον για τους φιλοξενούμενους, με μια καλή κυριούλα, και εμείς πήραμε το ένα, το οποίο αντί για 4 κρεβάτια είχε ένα διπλό και ένα ημίδιπλο για 15 ευρώ το άτομο. Μέχρι να ετοιμαστούμε για να συνεχίσουμε την βόλτα μας έιχε πιάσει η κούραση και τελικά μέχρι να κοιμηθούμε μείναμε εκέι. Η νύχτα κύλισε ομαλά με όνειρα γλυκά παρόλο που ήμασταν 4 άτομα μερικώς κρυωμένα και κουρασμένα με πιθανές τάσεις προς ροχαλητό.
Το επόμενο πρωί μαζέψαμε τα μπογαλάκια μας και φύγαμε για το αμάξι, που το βρίκαμε χωρίς GPS, αλλά με λίγο προσανατολισμό μιά ερώτηση και πολύ τύχη. Πλέον στόχος μας ήταν η Βαλένθια από το νότιο οδικό άξονα.
Μέχρι να φτάσουμε κάναμε μια στάση σε ένα βενζινάδικο για ένα δειάλειμα, να γεμίσουμε το ντεπόζιτο και να φορτίσουμε την μπαταρία του laptop ώστε να γράψουμε μερικά μουσικά CD για το δρόμο, και η επόμενη στάση το Alicante, πεζόδρομος μεγάλος γεμάτος φοίνικες και θέα στην γεμάτη με ιστιοφόρα και ταχύπλοα σκάφη, μαρίνα.
Οι τρελοί στο τραμπολίνο!
Μετά το σύντομο πλαστικό γέυμα μας φύγαμε για την Βαλένθια, περνώντας απο την πανέμορφη Costa Blanca (Λευκή Ακτή) , γεμάτη απο πολυτελή ξενοδοχεία, βίλλες και τους δρόμους με τα τούνελμέσα απο τα βράχια.
Η Βαλένθια έφτασε σε μας και εμείς πήγαμε σπίτι να αφήσουμε τα πράγματά μας σπίτι και μετά τις κοπέλες, ώστε να πάμε αεροδρόμιο και να παραδώσουμε το αυτοκίνητο. Τότε όμως συνειδητοποίησε ο Ε ότι δεν έχει πλεον το πορτοφόλι του και μέχρι να φτάσουμε σπίτι και να ψάξουμε έγινε ένας μαραθώνιος μνήμης και λογικής μήπως κάτι καταφέρουμε. Τελικά δεν βρέθηκε αλλά το μόνο πόροβλημα ήταν ότι χάθηκε η πιστωτική κάρτα, η οποία ακυρώθηκε τελικά και η κάρτα εράσμους.
Τελικά πριν καταλήξουμε ψώφιοι στο κρεβάτι περάσαμε απο τα πεδιά να διηγηθούμε την ιστορία μας και τις εντυπώσεις μας.
La Alhambra !!
Ένας λόφος περιφραγμένος απο ψηλά πέτρινα τείχη πάνω απο το κέντρο της Γρανάδα, γεμάτος περίτεχνους κήπους και παλάτια σαν στολίδια. Τα σχόλια είναι περιτά (και βαρετά να τα γράφεις στο blog έχω και μια εκδρομή να ολοκληρώσω), δείτε τις φωτός είναι πιό εύκολο :)
Κατα το μεσημεράκι που τελειώσαμε την Αλάμπρα, φύγαμε στην πόλη για φαγητό,βόλτα, ψώνια, σουβενίρ, μενίρ και τέτοια.
Το απόγεμα είχε πλησιάσει και έπρεπε να βρούμε κατάλυμα για το βράδυ μιας και το ξενοδοχείο μας δεν θα μας επετρεπε να κοιμηθούμε, οπότε και πήραμε τον τιμοκατάλογο των ξενοδοχείο που είχαμε προμηθευτεί την προηγούμενη μέρα και ξεκινήσαμε τα τηλεφωνήματα. Τελικά καταλήξαμε σε ένα και μέχρι να βρούμε να παρκάρουμε πέρασε μια ώρα, και ένα χιλιόμετρο μακρυά απο το πανδοχείο.
Το πανδοχείο τελικά ήταν ένα σπίτι με δύο δωμάτια επιπλέον για τους φιλοξενούμενους, με μια καλή κυριούλα, και εμείς πήραμε το ένα, το οποίο αντί για 4 κρεβάτια είχε ένα διπλό και ένα ημίδιπλο για 15 ευρώ το άτομο. Μέχρι να ετοιμαστούμε για να συνεχίσουμε την βόλτα μας έιχε πιάσει η κούραση και τελικά μέχρι να κοιμηθούμε μείναμε εκέι. Η νύχτα κύλισε ομαλά με όνειρα γλυκά παρόλο που ήμασταν 4 άτομα μερικώς κρυωμένα και κουρασμένα με πιθανές τάσεις προς ροχαλητό.
Το επόμενο πρωί μαζέψαμε τα μπογαλάκια μας και φύγαμε για το αμάξι, που το βρίκαμε χωρίς GPS, αλλά με λίγο προσανατολισμό μιά ερώτηση και πολύ τύχη. Πλέον στόχος μας ήταν η Βαλένθια από το νότιο οδικό άξονα.
Μέχρι να φτάσουμε κάναμε μια στάση σε ένα βενζινάδικο για ένα δειάλειμα, να γεμίσουμε το ντεπόζιτο και να φορτίσουμε την μπαταρία του laptop ώστε να γράψουμε μερικά μουσικά CD για το δρόμο, και η επόμενη στάση το Alicante, πεζόδρομος μεγάλος γεμάτος φοίνικες και θέα στην γεμάτη με ιστιοφόρα και ταχύπλοα σκάφη, μαρίνα.
Οι τρελοί στο τραμπολίνο!
Μετά το σύντομο πλαστικό γέυμα μας φύγαμε για την Βαλένθια, περνώντας απο την πανέμορφη Costa Blanca (Λευκή Ακτή) , γεμάτη απο πολυτελή ξενοδοχεία, βίλλες και τους δρόμους με τα τούνελμέσα απο τα βράχια.
Η Βαλένθια έφτασε σε μας και εμείς πήγαμε σπίτι να αφήσουμε τα πράγματά μας σπίτι και μετά τις κοπέλες, ώστε να πάμε αεροδρόμιο και να παραδώσουμε το αυτοκίνητο. Τότε όμως συνειδητοποίησε ο Ε ότι δεν έχει πλεον το πορτοφόλι του και μέχρι να φτάσουμε σπίτι και να ψάξουμε έγινε ένας μαραθώνιος μνήμης και λογικής μήπως κάτι καταφέρουμε. Τελικά δεν βρέθηκε αλλά το μόνο πόροβλημα ήταν ότι χάθηκε η πιστωτική κάρτα, η οποία ακυρώθηκε τελικά και η κάρτα εράσμους.
Τελικά πριν καταλήξουμε ψώφιοι στο κρεβάτι περάσαμε απο τα πεδιά να διηγηθούμε την ιστορία μας και τις εντυπώσεις μας.