Τωρα που τερματίσατε το ταξίδι ξεκλειδώσατε το bonus

Σήμερα σηκώθηκα και είχα πλέον συνειδητοποιήσει πως θα επέστρεφα στο σπίτι μου και θα συναντούσα την οικογένειά και τους φίλους μου τόσο καιρό δεν είχα δεί και μου είχαν λείψει όσο καλά και αν περνούσα εδώ. Ετοίμασα τα πράγματά μου και ξεκίνησα για τον σταθμό των τρένων, όπου τελικά έμαθα πως δεν υπάρχει τρένο για το αεροδρόμιο της Βαρκελώνης, οπότε επέλεξα την πιό οικονομική λύση του λεωφορείου, που θα με άφηνε πάλι στο κέντρο της πόλης.

Αγόρασα το εισητήριο με αναχώρηση στις 4 απο Βαλένθια, και άφιξη στις 8 στην Βαρκελώνη, και συνέχισα στο εμπορικό κέντρο δίπλα στο σταθμό για να περάσει η ώρα μέχρι να φύγω.
Οπότε σε λίγη ώρα έρχεται και ο Ερμής να με αποχερετήσει, και λίγο πριν φύγω καθόμαστε για ένα γεύμα. Πάμε στο σταθμό τέσσερις παρά δέκα και λέμε γειά και ακυρόνουμε το εισητήριο.

Δύο μέρες πριν φύγω είχε ξεκινήσει ο Ε μαραθώνιο μονόλογο για να με κρατήσει και να μου δείξει όλα όσα δεν πρόλαβα να δώ εδώ, και τελικά την τελευταία στιγμή άκουσα κάτι για Μαρόκο και Πορτογαλία και μου χτύπησαν καμπανάκια. Οπότε και η επιστροφή αναβάλεται για αργότερα, δεν ξέρω ακριβώς πότε, και ελπίζω να μην το μετανιώσω.

Στην συνέχεια ο Ε είχε ραντεβού με την παρέα σπίτι του για μαγείρεμα και εγώ αφού του παρέδοσα τις αποσκευές μου για να τις γυρίσει σπίτι πήρα το μετρό για να πάω στην στάση που ξεκινάει ο Turia.
Ο Turia ηταν κάποτε ποταμός ενώ τώρα δεν φαίνεται να έχει ροή και τον έχουν μετατρέψει σε μια πράσινη τάφρο, γύρω απο την παλία πόλη μέχρι την θάλασσα στα έργα Καλατράβα, γεμάτο γήπεδα, λίμνες, συντριβάνια και αθλούμενους πολίτες. Περπάτησα τα 12 χιομετρά του και κάθησα να ξεκουραστώ έξω απο το μέγαρο μουσικής που καλυπτόταν απο ένα μεγάλο γυάλινο θόλο.







Στην συνέχεια γύρισα σπίτι και το βράδυ πήγαμε στα παιδιά για να καταλήξουμε σε ένα χωρομάγαζο, όπου και δεν μπήκα καθόλου μιας και ήμουν πολύ κουρασμένος και ίσως αρρωστος, οπότε επέστρεψα σπίτι και κοιμήθηκα.