London day ..., Last

Επόμενη μέρα, ίδιο εισητήριο, ίδιο τρένο, ίδιο Λονδίνο.
Σήμερα κατεβήκαμε στο σταθμό Waterloo, όπου βρίκαμε απέναντι κοτοπουλάκι για πρωινό, και πιο κάτω .... IMAX. Αμέσως μπίκαμε και αγοράσαμε εισητήρια για την νωρίτερη παράσταση.



Μέχρι να ξεκινήσει γυρίσαμε τα στενα πιο κάτω ψάχνοντας να δούμε πως θα πάμε στην γέφυρα του Λονδίνου μετά την παράσταση. Είδαμε μερικά αξιοθέατα και επιστρέψαμε στον κινηματογράφο.









Τελικά διαλέξαμε την παράσταση Deep Sea 3D, όπου απλά ήταν τέλεια. Τρισδιάστατη εικόνα 20 μέτρων ύψους, με μεγαλύτερη ανάλυση απο αυτή του ματιού. Η εμπειρία εξερετική.





Αμέσως μετά κινήσαμε για το London Bridge, και στην διαδρομή ύπιαμε και ένα μπιράκι, όπως πάντα Cider, απο μήλο. Η διαδρομή ήταν γεμάτα γυάλινα κτήρια και με περίεργα σχήματα.











Στην απέναντι όχθη, βρισκόταν αυτός ο αυγοειδές ουρανοξύστης, όπου και τος ακολουθήσαμε χωρίς οδηγίες, μιας και φενόταν σχεδόν απο παντού. Εκείνη η περιοχή ήταν γεμάτη ψηλά κτήρια τραπεζών και πολυεθνικών εταιριών, και καθήσαμε ένα τέταρτο να τα χαζεύουμε και να ξεκουράζουμε τα ιδρωμένα μας κορμιά.



Είχε βραδυάσει για τα καλά και είπαμε η τελευτεία βόλτα να είναι στο Millenium Dome. Ο εξωτερικός χώρος γεμάτος LCD οθόνες και γυάλινα καλύματα, ενώ στην είσοδο κάναν έλεγχο ανικειμένων, αεροδρομείου φάση. Γεμάτο φωτιστικά και διαφημίσεις στην είσοδο, ενώ παραέσα είχε εστιατόρια, καφετέριες και κινηματογράφο. Ψήθηκε ο Π για σούσι και με έψησε και μένα. Μικρά άψητα κυρίως πιατάκια με 4 χρώματα για διαφορετικές τιμές, που ίσα ίσα ήταν 3 μπουκιές, συνοδεύομενα απο μερικές ιαπονικές σάλτσες. Ita dake mas, και arigato!











Στο δρόμο για το σπίτι συνατήσαμε στα τρένα και στους δρόμους τις κλασσικές αγγλίδες με τα φτιαγμένα προκλητικά τους ρούχα, Παρασκευόβραδο βλέπεις.
Goodnight και αύριο Ισπανία, baby.



Η αλήθεια είναι πως έχει μια μιζέρια εδώ, ο καιρός είναι, ο τρόπος ζωής είναι, δεν έχω καταλάβει ακόμα, αλλά το Άμστενταμ έχει πολύ πιό όμορφο τρόπο ζωής :), την καλλίτερη επιλογή έκανες δικηγορίνι!