Vallecia Moderno

Δεν πρόλαβα να ξυπνήσω καλά καλά και έκοψα το χέρι μου με μια κλωστή που προσπάθησα να ξηλώσω απο το παντελόνι μου, ίσα ίσα να με τσούζει και να μου σπάει τα νέυρα. Και να ήταν μόνο αυτό. Σκύβοντας να αφήσω την πετσέτα για να κάνω μπάνιο χτύπησα το κεφάλι μου στη γωνία στο γυάλινο ράφι της τουαλέτας και έιδα τον χριστό φαντάρο. Έβγαλε λίγο αίμα και με λίγο αποστειρωτικό και αρκετό χρόνο περίμενα να πήξει για να φύγω για την βόλτα μου.

Περπατούσα για αρκετή ώρα μέχρι που έφτασα στις γειτονιές των γύφτων και ανιλήφθηκα πως είχα παρει το λάθος δρόμο, αντί όμως να γυρίσω και να χάνω χρόνο κατηφόρησα προς τα εκέι που ήθελα να πάω, ακολουθώντας την παραλιακή. Τελικά κατάφερα να εντοπίσω στον ορίζοντα τις εγκαταστάσεις του Καλατράβα που ήθελα να επίσκευτώ, αλλά ήταν πολύ μακρυά και δεν υπήρχε δρόμος προς τα εκεί. Συνέχισα μέσα απο έργα οδοποιίας, εργοτάξια πολυκατοικιών και κατέληξα σε ένα αυτοκινητόδρομο χωρίς πεζοδρόμιο που τελικά όσο και αν τον περπάτησα με απομάκρυνε απο τον προορισμό μου. Αποφάσισα τελικά να πηδήξω απο μιά γέφυρα, να ακολουθήσω τις γραμές των τρένων ώστε να περάσω το ποτάμι και να πηδήξω το φράχτη για να βρεθώ σε μια κατηκοιμένη περιοχή κοντά στο Καλατράβα.







Με κομμένο το δάχτυλο, σπασμένο το κεφάλι και κομμένα απο την κούρση πόδια έφτασα στον προορισμό μου. (πολύ μελό)









Αρχικά μπήκα στο μουσείο των επιστημών, όπου με είσοδο 7.50 ευρώ είχες μία ζωντανή εμπειρία με την επιστήμη, καθώς έιχαν πολύ έξυπνες συσκευές για να εξηγούν τα φυσικά φαινόμενα.











































3 ώρες μετά τελείωσα και βγήκα στον χώρο του Καλατράβα για να φωτογραφήσω όσω μπορορύσα τα κτήρια και να συνεχίσω στγο μουσείο τεχνών που τελικά ήταν κλειστό λόγο εργασιών.

























Συνέχισα απο το πάρκο για να συναντήσω τον Γκιούλιβερ, ένα ομοίωμά του τουλάχιστο που ήτνα σε φυσικό μέγεθος αν υποθέσουμε πως οι μικροί κάτοικοι του νησιού ήμασταν εμείς.









Γυράκι για φαγάκι στου γριέγο και μετά στις 7 τοπική ώρα, ποδοσφαιρικό αγώνα Ελλάδα-Τουρκία, στο ελλήνικό γυράδικο της Βαλένθιας με 15 έλληνες και τον τούρκο συγκάτοικο του Ε.



Μετά τον αγώνα μαζευτήκαμε δίπλα στα παιδιία για να περάσουμε τη ώρα και να μας βρέι η Μαρία που προσωρινά μετακόμισε στο σπίτι τους.

Στη συνέχεια ξεκινήσαμε για το Caribbean, όπου είχε μαθήματα σάλσα για μιά ώρα, που τελικά δεν προλάβαμε και χωρέψμε τα γνωστά. Το μαγαζί αυτή τη φορά ήταν γεμάτο όχι σαν το Zero.



.... μετά ... ZZzzzZZzzzZzzZzz z z z z