6 Νοέμβρη 2007, μέρα πρώτη ...

Ούτε 10 ώρες δεν με χωρίζουν απο το στρατόπεδο.
Με φρεσκοκουρεμένο το κεφάλι και μια βαλίτσα γεμάτη απο τα απαραίτητα αντικείμενα, σε μερικές ώρες θα είμαι στο Μάλεμε, Χανίων, για να υπηρετήσω την πατρίδα.

Ευτυχώς που έχω και τύχη γιατί πρίν προλάβω να μπω, βρήκα ήδη τρείς γνωστούς σε αυτό το στρατόπεδο, και ο κάθε ένας μπορεί να με απαλάξει απο καμιά αγκαρία ή να μου προσφέρει παρέα του μιας και θα είναι στη σειρά μου.

Αποχαιρέτησα την καλή μου, και πήγα και στην παρέα να κάνω το ίδιο και να διώξω την πείνα μου. Τελικά πήγα για φαΐ και βγήκα κουρεμένος.



Όλοι συνεισφέραν στο δύσκολο έργο που θα έκανε ο άρωστος αδερφός μου, και περισσότερο ο Αλέξης.



Το νέο μου λούκ!



Τα κακά νέα είναι πως έμαθα πως όλες οι μονάδες έχουν ανιχνευτές στο ίντερνετ και ψάχνουν πληροφορίες για την μονάδα τους, οπότε το Blog αυτό είναι εύκολος στόχος και δεν θα μπορέσω να το ανανεώνω παρά μόνο όταν φύγω απο αυτό. Ελπίζω πως αν κρατάω ημερολόγιο και το περάσω εδω να μπορέσω να μεταδόσω το κλίμα.

Καλή υπομονή και στους δυό μας.