Παγώσαμε ...
Πήρα τις φωτογραφίες τελικά αλλά δεν είχα το χρόνο να τις σαρώσω και να τις περάσω στο blog, οπότε λίγο υπομονή ακόμα και θα με δείτε καρέ καρέ.
Σήμερα ευτυχώς και για καλή μου τύχη ήμουν εστιάτορας και έφαγα το πρωί μου μέσα στα εστιατόρια που τελικά ήταν κρύα, άλλα όχι τόσο κρύα και λασπωμένα όσο η εκπάιδευση που πέρασε η διμοιρία μου, που ήταν μέσα στην λάσπη και ψοφισμένοι απο το κρύο.
Όλα τα βουνά στον ορίζοντα είναι γεμάτα χιόνι μέχρι τους πρόποδες, και το απόγεμα που είχαμε πάλι εκπαίδευση χωρίς παλτό μας ξεπάγιασαν σε σημείο που με το πέρας της εκπαίδευσης με δυσκολία κινούμασταν.
Πάλι δεν πρόλαβα να γράψω κάτι γιατί πρέπει να φύγω....
Σήμερα ευτυχώς και για καλή μου τύχη ήμουν εστιάτορας και έφαγα το πρωί μου μέσα στα εστιατόρια που τελικά ήταν κρύα, άλλα όχι τόσο κρύα και λασπωμένα όσο η εκπάιδευση που πέρασε η διμοιρία μου, που ήταν μέσα στην λάσπη και ψοφισμένοι απο το κρύο.
Όλα τα βουνά στον ορίζοντα είναι γεμάτα χιόνι μέχρι τους πρόποδες, και το απόγεμα που είχαμε πάλι εκπαίδευση χωρίς παλτό μας ξεπάγιασαν σε σημείο που με το πέρας της εκπαίδευσης με δυσκολία κινούμασταν.
Πάλι δεν πρόλαβα να γράψω κάτι γιατί πρέπει να φύγω....