Στην κορυφή της Ευρώπης

Η είσοδος προς τα ουράνια.

Ντόπιες ενδυμασίες, αλλά το ψαράδικο στους -13 και δυνατό αέρα δεν ξέρω πως σε προστατεύει.

Μέσα στον παγετώνα.

Η έξοδος των σκιέρ προς τον παγετώνα.

Χαρά και κρύο.

Ζωντανή μουσική από νεαρούς καλλιτέχνες στην πλατεία του Chamonix.

Οι πρώτοι Αλπινιστές έχουν την τιμητική τους.

Η μεγαλύτερη πίστα σκι της Ευρώπης καλύπτει τρεις χώρες.

Περιμένοντας το Τραμ του βουνού.

Η γέφυρα του θανάτου, ένα γλίστρημα και είσαι σε ελεύθερη πτώση για αρκετά μέρα.

Ο δρόμος μέχρι τον παγετώνα είναι μακρύς.

Δεν νομίζω να θέλει κανείς να ανέβει στο αυτί του Γιάννη.

Θα πάμε εκεί στα 4800 με τα πόδια ... σκέφτηκαν, και σκέφτηκαν και ακόμα το σκέφτονται.

Η θέα προς τον παγετό και την πίστα των σκιέρ.

Αυτά τα σχέδια στον πάγο δεν πρόκειται να λιώσουν σύντομα.

Ακόμα και εδώ τούνελ έχει.

Αυτό που φαίνεται σαν σύννεφο ίσως είναι νυφάδες χιονιού που παρασέρνονται από τον δυνατό αέρα.

Η θέα στα δυτικά και από κάτω το Chamonix.

Τι σου κάνει η έλλειψη οξυγόνου στην εγκέφαλο :)

Από δεξιά στα αριστερά, Ο παγετός, το τούνελ που σε οδηγεί στην άλλη μεριά της κορυφής, η γέφυρα του θανάτου και το κτήριο με θέα στα βορειοδυτικά, την Γαλλία και την Ελβετία.

Ένα διάλειμμα για καφέ.

Καλώς ήρθατε στο έδαφος.

Το γεύμα ετοιμάζεται.

Ότι και να παραγγείλεις θα είναι πνιγμένο στο λιωμένο τυρί.

Εκεί θα πάμε είπε, πολλά χρόνια πριν. Θα φτιάξουμε ένα τράμ να ανεβάζει τον κόσμο, μια καφετέρια για να έχει το ζεστό του ρόφημα, μια γέφυρα για περνάει από την μια κορυφή στην άλλη, ένα ανελκυστήρα για να ανεβαίνει μέσα από το γρανιτένιο βράχο στην κορυφή και θα βάλουμε και ασύρματο δίκτυο για να μπορεί να κάνει τσέκ-ιν με το Άι-Φόουν του στο Foursauqre.

Παγωτό; κάτι πάει στραβά ...